Ο ΧΩΡΟΣ

Ένα στοιχείο ιδιαίτερης σπουδαιότητας στο flamenco είναι ο χώρος και γενικότερα το περιβάλλον (ambiente). Ο Σταύρος Λίτινας με την ιδιότητα του ως αρχιτέκτονας έχει σχεδιάσει μέχρι σήμερα τρεις χώρους οι οποίοι έχουν φιλοξενήσει της δραστηριότητες της σχολής ΑRROYO. Ο πρώτος χώρος δημιουργείται στην Κυψέλη και συγκεκριμένα στην οδό Τήνου. Ένα διώροφο νεοκλασικό κτίριο αποκαθίσταται για να μετατραπεί στην πρώτη σχολή flamenco της Αθήνας. Μέσα στα επόμενα δυο χρόνια ο χώρος αποδεικνύεται ανεπαρκής να αναλάβει τις ολοένα αυξανόμενες δραστηριότητες της σχολής. Ένα μοντέρνο κτίριο στη Ν.Φιλοθέη στην οδό Καρπενησιώτη σχεδιάζεται απ' αρχής για να καλύψει όλες τις λειτουργικές ανάγκες. Η σχολή παραμένει στο χώρο αυτό για επτά χρόνια όταν το έτος 2001 αποφασίζεται η μεταφορά του στην πιο "flamenco" περιοχή της Αθήνας, στον Κεραμεικό. Ο πολυεθνικός χαρακτήρας της περιοχής, η ζωντανή γειτονιά που αλλάζει στη διάρκεια της ημέρας, οι ήχοι της πόλης που μπερδεύονται με τις φωνές των μικρών παιδιών που παίζουν στις αλάνες, προσδίδουν στην περιοχή μια δυναμική που ταιριάζει απόλυτα στο flamenco. Δεν ξέρουμε αν είναι τυχαίο, πάντως η αλλαγή του χώρου και αυτή η συνεχής μετακίνηση μας παραπέμπουν στη ελεύθερη φύση των τσιγγάνων. Για τον τελευταίο αυτό χώρο, το περιοδικό "ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ" στο τεύχος 130 αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Είναι χορευτής του φλαμένκο είναι και αρχιτέκτονας. Και οι δυο αυτές ιδιότητες φάνηκαν πολύ χρήσιμες στον Σταύρο Λίτινα όταν έφτιαξε -το εννοώ- την ωραιότερη σχολή χορού που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην πόλη. Η σχολή λειτουργούσε για αρκετά χρόνια στο Πολύγωνο, όμως ο Κεραμεικός είναι τα τελευταία χρόνια μεγάλος μαγνήτης. Έτσι ένα μισοεγκαταλελειμένο φανοποιείο στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου μεταμορφώθηκε σε ένα δίπατο στούντιο φλαμένκο, με βιομηχανικά υλικά, που δίνει μια αίσθηση μοντέρνου loft, με άψογους χώρους υγιεινής, δυο εξαιρετικά μελετημένες αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα βίντεο και σεμιναρίων και ένα φίνο γραφείο για συζήτηση και ενημέρωση...Eπισκεφτείτε το Arroyo στον Κεραμεικό και θα αισθανθείτε ότι το φλαμένκο βρήκε στην Αθήνα το χώρο που του αξίζει."

Μ. ΒΟΥΛΓΑΡΗ